મુબારક હો ! આજે પ્રજાનાં રાજને 67 મું બેઠું.

Happy Republican Day 

    આજે 67 મો પ્રજાસત્તાક પર્વ પૂરા દેશમાં ધામધૂમથી ઉજવાયો.

નાના ભૂલકાંઓનાં માસૂમ ચહેરાઓ શાળાઓમાં થતાં કાર્યક્રમોમાં ઝળકવા લાગ્યો. શાળાઓમાં, જાહેર સરકારી ઈમારતો પર રાષ્ટ્રધ્વજ ફરકવા લાગ્યો. આકાશ 3 રંગોથી રંગીન થયું. દેશભક્તિનાં કપડાંને ઈસ્ત્રી કરવામાં આવી કારણ કે વર્ષમા બે દિવસ જ એવા આવે છે કે દેશભક્તિનો ઉભરો છલકવા લાગે. દેશભક્તિનાં  જોશીલાં ગીતોની ગૂંજ કાનોમાં સંભળાવા લાગી. આપણા માટે પ્રજાસત્તાક પર્વ એટલે એક રાષ્ટ્રીય તહેવારથી વિશેષ કંઈ નથી.

       ” આનાં કરતાં તો રાજાઓનાં રાજ સારાં હતા. ”

   આ વાત ઘણાંએ મોટેરાંઓનાં મોઢેથી સાંભળવા મળી હશે. આપણાંમાથી લગભગ કોઈએ રાજાઓનાં રાજ જોયાં નથી. બધા વિશ્વનાં સૌથી મોટાં લોકશાહી ધરાવતાં દેશમાં જ જન્મ્યા છે. પ્રજાને પાંચ વર્ષ સૂધી પોતાંનાં મનપસંદ ઉમેદવારને ચૂંટીને તેનો નેતા નીમવાનો અધિકાર છે. બીજી વાર ઉમેદવાર પસંદ ન પડે તો બદલવાની છૂટ છે. સરપંચથી માંડીને પ્રાઈમ મિનિસ્ટર સૂધીનાંઓને તો પબ્લિક પસંદ કરે છે. છતાં દર વખતે છેતરાઈ જવાની ફિલિંગ અંદરખાનેથી થયા કરે છે. કેમ ? પોતાનો નેતા પસંદ કરતી વખતે કઈ બાબતો ધ્યાનમાં રાખી હતી ? લાયક, ભણેલાં, નેક ઉમેદવારો હારી ગયા હોય ને લુચ્ચા, કપટી, કરપ્ટ ઉમેદવારો જીતી જાય એવું ઘણી વાર બની જાય છે. આનું કારણ શું ?

     ચૂંટણી આવે ત્યારે ઉમેદવારો પ્રચારમાં જાય, ગરીબડા લોકોને ત્યાં જાય. ત્યાં જઈને શું કરે ? દારૂની રેલમછેલ. રૂપિયા લોકોમાં વેરી દેવાં. સો બસો રૂપિયામાં વૉટ ખરીદવા. પંચાયતી ચૂંટણીમાં એકાદ કરોડ ખર્ચી નાખે. કોક ગામમાં મંદિર બનાવી દે. કોક ગામમાં સમાજમાં ફાળો આપી દે. ક્યાંક નાત જાતનાં  સોગંદ આપી વોટ લઈ લે. હવે વિચાર કરો જેણે ચૂંટણી લડવા અને જીતવા કરોડ રૂપિયા ખર્ચી નાખ્યા હોય તે પહેલા પોતાનાં કવર કરે કે તમારુ ભલું કરે ? સરકાર જે પૈસા લોકો માટે ફાળવે છે તે તો નેતાઓ પોતે પચાવી જાય. સરકાર ગરીબોને એક રૂપિયો આપે પણ ત્યાં સૂધી પહોંચતા પાંચ પૈસા કેમ થઈ જાય છે ? સાઈકલમાં ફરનારો ચૂંટાયાનાં પાંચ વર્ષમાં મર્સીડીઝમાં ફરતો થઈ જાય છે. છે ને નવાઈની વાત ! હત્યા, બળાત્કાર, લૂંટ, ખંડણીનાં કેસોમાં હવાલાતની હવા ખાનારનું નેક્સ્ટ ડેસ્ટિનેશન વિધાનસભા કે સંસદ કેમ હોય છે ?

     કારણ કે એક લાયક ઉમેદવારને આપણે આગળ આવવા દેતા નથી. રાજકારણને કરપ્શન અને પૈસા કમાવવાનાં શોર્ટકટ રસ્તા તરીકે જોઈએ છીએ. આપણે ઉમેદવાર પાસેથી પૈસા કે નાસ્તા પાણીની આશા રાખીએ છીએ. હવે કહો વાંક કોનો ?

      રાજાશાહી ખરાબ ન હતી. ગોંડલનાં રાજા ભગવતસિંહ, ભાવનગરનાં કૃષ્ણકુમારસિંહ, વડોદરાનાં સયાજરાવ ગાયકવાડનાં સુશાસન હતાં તો જૂનાગઢનાં નવાબ અને હૈદરાબાદનાં નિઝામનાં કુશાસન જેવા ઉદાહરણો પણ હતા. સરદાર પટેલે પોતાની કુનેહથી 562 રજવાડી ધ્વજને એક તિરંગા નીચે લાવી દીધા જેથી પ્રજાને સાચી આઝાદી મળે.

   ” રાજાઓનાં રાજ મૂકાવ્યા
           ધન્ય વીર વલ્લભ સરદાર ”

   પહેલાં તો આપણે બદલવું પડશે. બાવળ વાવીને કેરીની આશા ન રખાય. ખોટા ઉમેદવારને ચૂંટશો તો ભોગવવું તો પડે. 125 કરોડની જનતા અને 90 કરોડ મતદારો ( જી હા , આ સંખ્યા અમેરિકાની ટોટલ વસ્તીનાં 3 ગણાં છે. ) દર વખતે પોતે જ ચૂંટેલાં ઉમેદવારોથી છેતરાઈ જાય છે તો સમજવા જેવું ખરુ.

    મતદાન ફરજિયાત કરો પણ નિષ્પક્ષ, પૂર્વગ્રહથી દૂર રહી, પૂરી સમજદારીથી કરો. દેશને આગળ લાવવા શિક્ષિત, સમજદાર, દેશભક્ત  પ્રજાનું યોગદાન જરૂરી છે.

    પ્રજાસત્તાક પર્વનું સન્માન કરો.

Posted from WordPress for Android

Advertisements

Author: Ravi Kumar

Primary Teacher, Writer

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s